تمايز آدمي از ديگر موجودات، به توان او در به كارگيري قوه عقل است. علم نيز به عنوان محصور كارگاه عقل، جايگاهي رفيع و ارزشمند دارد. از سوي ديگر، دين و باورهاي ديني نيز حقايقي هستند كه از دير زمان با آدمي همراه بوده اند. مسئله ارتباط و نسبت بين علم و دين - يا بين داده هاي ديني و دستاوردهاي علمي - يكي از مباحث درازدامن، چالش برانگيز و در عين حال جدي و جالب بوده كه از زمان هاي گذشته تا به امروز همواره مطرح بوده است. برخي هيچ رابطه اي را بين اين دو قبول ندارند، گروهي اين دو را مخالف هم مي دانند و گروهي، بر عكس، معتقدند  كه علم و دين نه تنها با هم تهافتي ندارند بلكه هر كدام مكمل ديگري است و آدمي براي رسيدن به سعادت و كمال، به هر دوي اينها نياز دارد.

استاد مطهري را مي توان از گروه آخر دانست. ايشان بر اين باور است كه علم و دين مانند دو بالي هستند كه آدمي براي پرواز به سوي سعادت به هر دوي آنها نيازمند است. او براي هر يك از علم و دين كاربردهايي را تعريف مي كند و مي گويد هيچ يك از اين دو نمي تواند جاي ديگري را بگيرد. بحث هايي كه وي در اين زمينه مطرح مي كند گاهي تحت رابطه علم و دين است گاهي فلسفه و دين، يا عقل و وحي و مانند آن.

در مكتوبي كه تقديم مي شود سعي شده مجموع ديدگاه هاي ايشان درباره رابطه علم و دين به گونه اي منقح تدوين و تنظيم شود.

براي دانلود مقاله اينجا را كليك كنيد.

موضوع هاي مطرح شده در اين مقاله: تعريف مفاهيم مرتبط با بحث علم و دين؛ اهميت و ارزش عقل و دين؛ تاريخچه بحث؛ ديدگاه هاي مختلف در جهان اسلام و در غرب در اين زمينه؛ نظريه اعتدالي شيعه؛ ديدگاه استاد مطهري؛ روش ايشان در ورود به اين بحث؛ علت نياز توامان به علم و دين؛كاركردهاي علم و دين.