اندكي انديشه

سيزده رجب كه مصادف با ولادت امام علي ع) است را روز پدر ناميده اند. نامگذاري روزها خوبي هايي دارد، از جمله اين كه باعث احياي سنت هاي ديني يا ملي مي شود كه از قديم الايام در جامعه ما وجود داشته است و امروزه گاه به دلائلي كم رنگ شده است. به مناسبت روز پدر بد نيست حال و احوالي بپرسيم از والدين خودمان. گاهي يك تلفن و سراغ گرفتن ساده هم باعث شادي و خوشحالي آنها مي شود. مهم آن است كه نشان دهيم به ياد آنها و قدردان زحمت هاي شان هستيم.
به هر حال ضمن تبريك ميلاد امام علي(ع)، روز پدر را به همه پدرها، و به ويژه به پدر عزيز و بزرگوار خودم، تبريك مي گويم. انشاءالله كه ساليان سال سايه آنها بر سر ما باشد و خداوند دعاي خير آنها را در حق ما مستجاب گرداند.
هدف من در اين پست سخن درباره شخصيت و سيره امام علي(ع) يا تبيين حق پدران بر فرزندان نيست. اينها موضوع هاي مهمي است كه بايستي در جاي خود بررسي شود. با توجه به فضاي كلي مباحث اين وبلاگ و به بهانه روز پدر ، دوست دارم اين نكته را به خودم و ديگر پدران يادآور شوم كه يكي از وظايف والدين نسبت به فرزندان اين است كه فرزندان خود را به گونه اي تربيت كنند كه بتوانند در زندگي خود  و در مواجهه با مسائل مختلف، به گونه اي منطقي و معقول فكر كنند و تصميم گيري نمايند. لازمه اين كار آن است كه در كنار توجهي كه والدين به تربيت و رشد جسمي فرزندان خود دارند، توجهي جدي نيز به رشد عقلاني و فكري آنها داشته باشند. فرزندي كه از كودكي ياد بگيرد در مواجهه با هر مسئله اي ، هر چند كوچك، نگاهي منطقي و معقول داشته باشد و همه جوانب هر موضوع را بسنجد و بر اساس مباني و اصول منطقي و عقلاني تصميم گيري نمايد در جامعه تبديل به فردي موفق مي شود.
متاسفانه بايد گفت يكي از عوامل اصلي مشكلاتي كه امروزه بر سر راه نوجوانان و جوانان ما وجود دارد، عدم قوت و قدرت تجزيه و تحليل منطقي آنها است، به گونه اي كه ، به مقتضاي سن خود، گاه عواطف و احساسات زودگذر، بر درايت و تفكر و فهم عميق و تجزيه و تحليل مسائل از سوي آنها غلبه مي كند. از اين رو است كه شاهد هستيم در برخي موارد دختران و پسران ما قدرت تصميم گيري صحيح و منطقي را ندارند.
در تربيت عقلاني و فلسفي عوامل گوناگوني نقش و مسووليت دارند. هم معلمان و اساتيد ، هم رسانه ها هم نهادهاي دولتي و غير دولتي، اما در اين ميان پدر و مادر نيز سهمي اساسي دارند. اگر والدين خود در مواجهه با مسائل مختلف فردي و اجتماعي يا در مواجهه با مسائل مرتبط با فرزندانشان به گونه اي معقول و منطقي برخورد كنند و بر اساس فكر و تامل تصميم گيري نمايند، در عمل به فرزندان خود ، فرزانگي و خردمندي را آموزش داده اند. در كنار آن اگر به مطالعه كتاب هاي مناسب در اين زمينه بپردازند و يا از مشورت اهل نظر استفاده كنند بي ترديد در تربيت فكري و رشد عقلي و عقلاني فرزندان خود موفقيت بيشتري خواهند داشت.
زمان شروع تربيت فكري و عقلاني فرزندان از دوره كودكي و نوجواني است. اين نكته اي است كه در متون و روايات ديني ما هم بر آن تاكيد شده است. امروزه هم بيش از زمان گذشته انديشمندان و صاحب نظران تعليم و تربيت متوجه اين موضوع شده اند. به همين خاطر است كه مسئله آموزش فلسفه به كودكان در دنياي امروز جايگاه ويژه اي پيدا كرده است و درباره آن آثار فراواني نگاشته شده است (در اين پست برخي از منابع را معرفي كرده ام)