مائده بیست و یکم: آیین ِ آینه
(1)
آینه را دیدهای؟
هیچ در این صافی صفا نما دقت کردهای؟
درسهای فراوان دارد
برای آن که اهل آموختن است.
ـ نه آینه
که هر چه در آفرینش است
هر یک معلم تواند
اگر توان و تمایل شاگردیات باشد.
چرا که همه موجودات
هر یک به زبان حال با تو رازها دارند
و سخن شان این که :
«ما سمیعیم و بصیریم و هُشیم
با شما نامحرمان ما خامشیم.» ـ
لیک اگر ساکن حریم یار شوی،
و با ساکنان حرم ستر و عفاف ملکوت، همراه،
درسهای فراوان خواهی خواند
در محضر هر موجود.
باری،
آینه نیز استاد است
و برای تو درسها دارد.
پس قدر شناس
و خویشتن به زلالی صفایش سپار.
آنان که دل به آیین آینه بستند،
از خود رستند
و در محضر یار پا بستند.
لیک این آیین را آدابی است:
نخست آن که ریب و ریا کنار نهی،
صفای آینه را پاس داری،
و خواهی که راهی به رضایت یار یابی:
اللهم اجعل لی فیه الی مرضاتک دلیلا.
(2)
اگر که گام نخست را استوار برداشته باشی،
خوش باش که قدمی دیگر نزدیک شدهای.
لیک مبادت که غافل شوی از گام دیگر،
که زدودن زنگار است.
در سلوک اهل آینه
«ایجاد مقتضی» کافی نیست
هم بایدت که «رفع مانع» را در نظر داشته باشی.
زین روست که هشدار دادهاند:
«خلوت دل نیست جای صحبت اغیار
دیو چو بیرون رود فرشته درآید.»
پس واجب است
ـ در این آیین ـ
که خانه از دیو غیر زدایی،
زان پس زیارت فرشته آشنایی
و دیدن چهره یار را امید بری.
اگر آینه دل به زنگار گناه آلودی،
امید مدار که چهره یار را در آن توانی دید.
زین روست که سالکان طریق
همواره بر لبشان جاری است:
معبودا!
مباد که قلبمان مرتع گامهای شیطان شود:
و لاتجعل للشیطان فیه علَیَّ سبیلا.
(3)
اینک که غبار کدورت از جام جان زدوده،
و طهارت جان به صفای صافی آینه سپردهای،
وقت است که جمال جانان را به تماشا نشینی.
و ظهور حضرت نور را
در آینه دل
تهنیت گویی.
چرا که از پس پرده غیرت برون شدهای،
حائلها کنار زده،
و «یار بیپرده از در و دیوار
در تجلی است یا اولی الابصار.»
اینک وحدت مُبصِر و مُبصَرت حاصل شده.
و خوشا تو که توانی خواند:
«که یکی هست و هیچ نیست جز او
وحده لا اله الّا هو»
هم تو را سزاست اگر گویی:
«لیس فی الدار غیره دیّار».
چون دیوارهای من و تویی در هم شکستی،
و بیواسطه جمال جانان در نگریستی،
توانی گفت:
«در پس آینه طوطی صفتم داشته اند
آنچه استاد ازل گفت بگو میگویم.»
و دیگر باکت نباشد از طعن طاعنان.
و با آنان همی گو:
«آینه تصویر چون بنمود راست
خود شکن، آیینه شکستن خطاست.»
حال خوش باش و بر خود ببال.
و سپردن این راه،
و غنودن در این منزل را
استجابت دعایی دان که پیش از این خواندهای:
واجعل الجنه فیه منزلا و مقیلا.
یا قاضی حوائج الطالبین.
با سلام