(1)

یا عزیز!

رمضان‌ات چشمه عزت است و معدن کرامت.

یا مدبر!

برنامه ضیافت‌ات کرانه تدبیر است.

یا مصور!

اقامه نیایش‌ات زیبایی روح را ارزانی‌مان می‌دارد.

یا مجیب!

اجابت دعای‌مان را در رمضان‌ات طمع داریم.

یا سمیع!

صیام‌ات گوش‌مان را بر ترنم غیر تو می‌بندد.

یا بصیر!

روزه‌ات  چشم‌مان را به زیارت خورشید می‌برد.

یا حکیم!

یاد تو چشمه‌های حکمت را بر قلب‌مان جاری می‌کند.

یا جمیل!

اقامه امر تو زیبایی هستی را به­چشم وجودمان می‌نشاند.

یا عالم!

خود دانایی که:

«هر چه هست از قامت ناساز بی­اندام ماست.

ور نه تشریف تو بر بالای کس کوتاه نیست.»

پس:

یا هادی!

هدایت‌مان کن که چونان تویی را یار دل‌نواز خویش سازیم.

و یا قدیر!

 توان‌مان ده که حق روزه‌ات ادا،

و نیایش‌ات را بپا کنیم:

اللهم اَعِنّی فیه علی صیامه و قیامه.

(2)

یا سید السادات!

تن دادن به ذلت شیطان، ما را از سیادت رحمانی‌ات دور کرده است.

یا مجیب الدعوات!

لغزش‌هامان اجابت دعوت‌ات را به تاخیر انداخته است.

یا رافع الدرجات!

گناهان‌مان نردبان رفعت‌مان را شکسته است.

یا ولی الحسنات!

زشتی‌های درون‌مان ما را از زیبایی جمال‌ات محروم کرده است.

یا غافر الخطیئات!

خطوط خطاهامان همه دست‌خط شیطان است.

یا معطی المسئلات!

سیاه‌کاری‌مان سد باب عطای تو شده است.

یا قابل التوبات!

خویش را زرخرید دنیا کرده‌ایم، و از روی توبه‌پذیرت شرم می‌بریم.

یا سامع الاصوات!

اصوات ضاله چنان‌مان در بر گرفته که گوش‌مان با نام تو غریبی می‌کند.

یا عالم الخفیات!

از خویشتن چه گوییم که تو همه آشکار و پنهان‌مان می‌دانی.

پس:

یا دافع البلیات!

تو خود، ما را از بلوای بلا رهایی بخش.

و بر دوری از خطا و لغزش یاری فرما:

و جَنِبنی فیه من هفَواته و آثامه.

(3)

یا خیر الغافرین!

جز یاد تو چه چیز رمز ورودمان به بارگاه مغفرت است؟

یا خیر الفاتحین!

جز نام تو کدام کلید باب توبه را بر ما می‌گشاید؟

یا خیر الناصرین!

جز با دوام یاد تو چگونه می‌توان از پرتگاه‌های خطا گذشت؟

یا خیر الحاکمین!

جز در پناه حاکمیت تو کجا می‌توان در ساحل امن آسود؟

یا خیر الوارثین!

جز ذکر ذاکران تو ما را کدامین میراث به‌کار می‌آید؟

یا خیر الحامدین!

جز با نام و یاد تو ما را چگونه حمد و ثنایت میسر است؟

یا خیر المُنزلین!

جز با توفیق تو امکان فرود به کدامین منزل هستی فراهم است؟

یا خیر المحسنین!

جز حُسن روی  تو ما را کدام احسان برتر است؟

پس:

یا خیر الذاکرین!

ما را انیس ذکر ذاکران‌ات گردان.

و یا خیر الرازقین!

ما را از جرعه‌نوشان «شرب مدام» یادت قرار بده:

وارزقنی فیه ذکرَک بدوامه.

بتوفیقک یا هادی المُضلّین.