(2)

1.      در فرازی دیگر از دعای ماه شعبان سه شاخصه مهم برای نبی مکرم اسلام(ص) و خاندان گرامی اش ذکر شده و درباره آنان چنین آمده است: «الطيبين الابرار الاخيار». اینان هم پاک اند هم جزو نیکان اند و هم جزو برگزیدگان. از این سخن می توان چنین فهميد که يك مدیر یا مسوول در جامعه اسلامی لازم است از بين اين سه گروه باشد: «نيكان»، «پاكان»، «برگزيدگان». حساسیتِ، گاه وسواس گونه ای، که رهبران دینی در زندگی فردی و اجتماعی خود معمولا داشته اند به خاطر رعایت همین ویژگی ها بوده است. آنان توجه داشته و دارند که اگر «عالِم»ی بلغزد، «عالَم»ی خواهد لغزید؛ چرا که «الناس علی دین ملوکهم» (آدمیان به شیوه بزرگان خود عمل می كنند).

2.      برای پاکی و طهارت یک جامعه، هم پاکی تک تک مردمان شرط است و هم البته طاهر بودن مسوولان و حاکمان. رهبران جامعه الگوهای زیستی جامعه نیز هستند و گفتار و کردارشان همواره در منظر و مرآی افراد جامعه است. به ویژه این زمان که ابزارهای فراوان اطلاع رسانی کوچک ترین گفتار و کردارها را ثبت و ضبط کرده و در اندک مدتی در اختیار جهانیان قرار می دهد. تحقق «دهکده جهانی»، خوب یا بد، این امکان را فراهم کرده است که هر یک از ساکنان آن به راحتی دیگران را رصد کرده و خوب و بد دیگران را پیش روی اهالی قرار دهند. در اين ميان، آنان كه بیش از دیگران در معرض دید هستند، بیش از دیگران نیز می توانند محل حرف و حدیث واقع شوند.

3.      باید به خدا پناه برد از این که پیش از آن که آدمی «طیب و طاهر» شود مديريت يك اداره يا مسووليت يك موسسه بر دوش او قرار گيرد. به عبارتي، پیش از آن که رنگ و بوی ابرار بگیرد، و پیش از آن که «ظرفیت» پیدا کند «مظروف» ها در او سرازیر شوند.

4.      چگونه می توان ظرفیت خود را بالا برد؟ چگونه می توان خود را در سلک طبیبان طاهر در آورد؟ نگاهی به گفتار و کردار بزرگان دینی ما می تواند راه گشا باشد. آنان معمولا بر این راه ها تاکید کرده اند: 1. تقویت تقوا و خداترسی. چرا که آن که از خدا پروا کند بر خلق خدا نیز غیرت می ورزد و با آنان با مهر و شفقت برخورد می نماید؛ 2. ممارست در پرهیز از گناه. کسی که پیش از وارد شدن به عرصه فعالیت های اجتماعی، در زندگی فردی و احوال شخصی خود از کارهای زشت به دور باشد و این امر برای او ملکه شده باشد در هر مسوولیت کوچک یا بزرگ اجتماعی که وارد شود نیز سعی می کند طاهر و پاک باشد. روشن است که چنین کسی، پاكي و درست کاری را به دیگران نیز سرایت می دهد. مهم ترین راه پاک ساختن جامعه از خطاها و کاستی ها آن است که هر یک از ما، به ویژه اگر مسوولیتی بر عهده داریم، به سهم خود پاک زندگی کنیم. این امر گامی مهم در ایجاد یک جامعه طاهر است.